Wat een lekkere dag is dit.
Eerst lekker uitgeslapen dat doet t natuurlijk altijd goed. Lekker in een kroep liggen met je mannetje!
En daarna opgestaan en naar Scheveningen gegaan lekker uitgewaaid en ons niks aangetrokken van sneeuw en hagel. En het was best lekker:). Het was ook lekker rustig ook niet zo gek aangezien de sneeuw en de temp. maar we hadden ons dik ingepakt dus het kon ons niks schelen.
Alleen wat betreft mijn nieuwe eetstijl is het gister fout gegaan. De rode vlaggetjes hangen deze week weer uit dus ik had heeeeel erg zin in chocolade.. En het vreetbeest in mij (dat vieze monstertje) zat de hele tijd tegen me te praten en mij te verleiden. Dus heb ik er aan toe gegeven en heb een cracker met pindakaas en hagelslag genomen.. Echt slecht, maar aan de andere kant ook wel weer goed. Want als ik luister naar dat monstertje dan luister ik meestal goed en gooi al mijn principes overboord. En dit keer is het bij een crackertje gebleven. Dus je begrijpt gemengde gevoelens.
Ik wil eigenlijk niet dat eten in the center of my life staat. Maar helaas is het op dit moment ff niet anders. Ik ben er al zo vaak voor weg gelopen, nooit in spiegels durven kijken, nooit op straat durven eten maar stiekem me vol proppen in mijn kamer noem het maar op. Ik moet mezelf er nu mee confronteren en mezelf er dwingen mee te stoppen.
Het klinkt echt erg als ik dit zo terug lees, ik ben een echte verslaafde. Maar miss lukt het me deze keer wel, want ik ga er echt voor.
Ik had het deze week ook met een collega'tje over dik zijn. Zij is een stuk slanker dan ik maar toch niet zo slank als ze zou willen.. Als ik op een feestje ben dan screen ik eerst mijn feestende medemens om te zien of er nog meiden zijn die dikker zijn dan ik. En dat geeft mij dan een goed gevoel. Dat doet zij ook, gelukkig ben ik daar niet de enige want ik vind het geen aardige eigenschap. Maar mensen moeten zich nu eenmaal over de rug van een ander beter voelen. En helaas hoor ik daar ook bij.:(
In mijn eerste log vertelde ik over K. mijn "meester". Hij had mij verteld dat als het binnen niet "meeslankt" dat het dan buiten ook moeilijker gaat. En dat ik bij mezelf na moet gaan wie mij allemaal pijn heeft gedaan en hoe ik daar mee om gegaan ben. En het belangrijkste, dat ik ze moet vergeven, want deze mensen wisten niet beter. Die kunnen alleen nog maar vechten en vluchten. Als ik besef dat het onmacht was en een lager geestelijk en verstandelijk niveau dan is het makkelijker om dat te accepteren. Met dit laatste stukje ben ik nog aan het werk, maar het is niet makkelijk. Zeker als je beseft dat je moet beginnen bij het begin, en dat mijn bloedeigen ouders het eerst aan de beurt zijn. Die mij vaak onbewust gekwetst hebben (en voor mijn eigen bestwil), ja ze wisten niet beter. Dat moet ik me beseffen, maar dat is best moeilijk. Want er zitten allemaal tegestrijdige gevoelens in mij daarover.
Dat is ook een van de redenen om aan deze weblog te beginnen, om het allemaal van me af te schrijven en er eens goed over na te denken.
Ik had het toevallig net met een vriend over het nut van een weblog als toch niemand het leest. Ja ik weet niet op een of andere manier voelt het beter als een bestandje opslaan in word, of het schrijven in een boekje. Misschien onlogisch voor sommige mensen maar voor mij niet hehehe. En daar gaat t om:)
ciao | 
Echt niet leuk dus! Binnekort maar gauw ff naar Fryslan toe naar die ouwe reus. Dat is het nadeel als je familieleden een paar honderd kilometer verderop wonen je ziet ze niet zo vaak..
, maar ik zal niet al te hard van stapel lopen. Ik ga proberen iedere avond beschrijven hoe ik aan mezelf heb gewerkt.
